Évariste Galois, 25 Ekim 1811'de Paris yakınlarındaki Bourg-la-Reine'de dünyaya geldi. Annesinden aldığı klasik eğitimle büyüdü; ancak 12 yaşında Paris'teki Collège Louis-le-Grand'a girdiğinde sistemin katı disiplini ona boğucu geldi. Matematik dışındaki derslerle ilgilenmedi.
14 yaşında eline geçen Legendre'ın geometri kitabını bir roman okur gibi bitirdi. Ardından Lagrange'ın diferansiyel denklemler ve analitik fonksiyonlar üzerine yazdığı ileri düzey eserlere doğrudan atladı — bu metinler doktora öğrencileri içindi. Öğretmenleri onun notlarını anlayamıyordu.
1828 ve 1829'da Fransa'nın en prestijli okulu olan École Polytechnique'e girmeye çalıştı; ikisinde de reddedildi. Sözlü sınavlarda jürinin anlamadığı cevaplar verdi — tahta kullanmayı reddedip her şeyi zihninden yaptığı söylenir. 1829'da babasının siyasi çekişmeler nedeniyle intihar etmesi onu derinden sarstı.
Matematikçiler yüzyıllardır şunu soruyordu: 5. ve daha yüksek dereceli polinom denklemleri, kareköklere benzer biçimde radikal formüllerle çözülebilir mi? Abel ve Ruffini "hayır" demişti; ama neden? Galois, 19 yaşında bu soruyu kökünden yanıtladı:
Galois'nın yanıtı salt "evet/hayır" değildi; neden sorusunun tam cevabıydı: bir denklemin radikaller üzerinden çözülebilmesi, o denkleme karşılık gelen Galois grubunun çözülebilir (solvable) olmasıyla eşdeğerdir. Bu, denklemin simetrilerini bir gruba kodlayan devrimci bir fikirdi.
Galois, modern matematiğin en merkezi kavramlarından birini — grubu — icat etti. "Groupe" kelimesini matematiksel bir nesneyi tanımlamak için kullanan ilk kişi oydu. Bu soyut yapı bugün fiziğin, kimyanın, kriptografinin ve bilgisayar biliminin dilindedir:
Galois'nın çalışmaları ilk başta Fransız Akademisi'nce iki kez reddedildi; bir kez kayboldu. Cauchy ve Fourier gibi devlerin elinden geçen makaleler hiç yayımlanmadı. Galois bunu hayatında asla öğrenemedi.
30 Mayıs 1832 sabahı, kimliği hâlâ tartışmalı bir düelloda kurşuna giden Galois, kaldırıldığı hastanede ertesi sabah can verdi. Henüz 20 yaşındaydı. Ölümünden önceki gece kardeşine ve arkadaşlarına uzun mektuplar yazdı; matematiksel notlarını düzeltti, kenar boşluklarına çözüme yetişemediği fikirleri sıkıştırdı.
Çalışmaları 1846'da Joseph Liouville tarafından yayımlandı — ölümünden 14 yıl sonra. Liouville notları okuduğunda "Bu fikirlerin derinliğine ve özgünlüğüne hayran kaldım" dedi. Dünya, bir kurşunla yitirdiğinin gerçek boyutunu o zaman anladı.