Muhammed ibn Muhammed ibn el-Hasan Nasîrüddin Tûsî, 18 Şubat 1201'de bugünkü İran'ın Horasan bölgesinde, Tus şehrinde doğdu. Babası, İsmailî inancına bağlı bir hukuk bilgini olduğundan Tûsî, küçük yaştan itibaren sistematik bir eğitim aldı; din bilimleri yanı sıra matematik, astronomi ve felsefeye yöneldi.

Moğol istilasının gölgesinde, İsmailî kalesi Alamut'a sığınmak zorunda kaldı. Pek çok tarihçi, bu sürecin zorunlu mu, gönüllü mü olduğunu tartışır; ancak Tûsî bu dönemde büyük eserlerinin önemli bir bölümünü kaleme aldı. 1256'da Hülâgü Han, Alamut'u fethettikten sonra Tûsî'yi himayesine aldı ve bilimsel dehasından yararlanmak istedi.

Mersagah Rasathanesi (1259): Hülâgü Han'ın desteğiyle bugünkü kuzeybatı İran'da kurulan bu rasathane, döneminin en büyük ve en donanımlı astronomi merkeziydi. Tûsî, buraya Çin'den İspanya'ya kadar pek çok bilim insanı topladı; İlkhanlı Zic'i (astronomi tabloları) derledi.

Tûsî Çifti: Ptolemaios'un gezegen modelindeki eşit nokta (equant) sorununu çözmek için büyük bir dairenin içinde dönen küçük bir daire mekanizması önerdi. Bu buluş, Kopernik'in güneş merkezli sisteminde neredeyse birebir yeniden ortaya çıktı; Kopernik'in Tûsî'yi okumuş olup olmadığı tarihsel tartışma konusudur.

Euclid ve Matematik: Tahrîrü Uklîdis'inde Euclid'in Elementler'ini gözden geçirdi; paraleller postulatı üzerine özgün yorumlar getirerek geometri tarihine katkıda bulundu.