@Umut acemi

lise 1'de tesadüfen keşfettiğim ve hayatımın rotasını değiştiren muazzam oluşum. akranlarım daha çarpanlara ayırmayla boğuşurken ben bu kanal sayesinde lise 1 bitmeden calculus i-ii ve diferansiyel denklemlerin altından girip üstünden çıkmıştım. sonra lineer cebir ve kompleks analizle devam eden o süreç, matematiğin sadece formül ezberlemek değil, bir "evren dili" olduğunu anlamamı sağladı.kemal hoca'ya ne kadar teşekkür etsem az. bize sadece integral almayı değil; konunun mantığına inmeyi, sonuç odaklı düşünmeyi ve en önemlisi "neden?" diye sormayı öğretti. bugün iyi bir ingiliz üniversitesinde fizik okuyorsam ve yarın bir akademisyen olarak evrenin sırlarını kovalayacaksam, o temelin harcında bu kanalın emeği büyüktür.ileride ben de onun gibi konunun özüne odaklanan, öğrenciyi sadece sınav geçmeye değil bilim insanı olmaya teşvik eden bir hoca olacağım kendisi benim için sadece bir öğretmen değil, bir vizyon temsilcisidir.

Feynman'ın muhtemelen yaptığı en büyük iş. Bu arkadaş olmasa hala parçacıklar çarpışınca ne olur diye boş boş kafa patlatıyorduk.olayın felsefesi şudur ki newtonian fizikte bir topu fırlatırsın, a noktasından b noktasına tek bir yoldan gider. ama feynman abimiz çıkar ve der ki "hayır kardeşim, o parçacık a'dan b'ye giderken evrendeki tüm yollardan aynı anda geçer. hatta giderken bi' marsa uğrar, geri döner, sonra b'ye varır. Matematikçi gözünden bakarsak normalde bir green fonksiyonu statiktir, efendidir. ama feynman'ınki hem rölativistik hem de kuantum mekanikseldir. yani "bu parçacık ışık hızına yakın gidiyor ama aynı zamanda nerede olduğu da belli değil" kaosunu tek bir rasyonel fonksiyonun içine sığdırmıştır.