Gauss kuadratürü, belirli bir integralin sayısal olarak yaklaşık hesaplanması için kullanılan bir yöntemdir. Yamuk kuralı ve Simpson kuralı gibi yöntemlerden farkı, noktaları eşit aralıklarla değil, özel olarak seçilmiş noktalarda almasıdır.
Bu yöntem, ünlü matematikçi Carl Friedrich Gauss (1777–1855) tarafından geliştirilmiştir. Gauss, integral yaklaşımında kullanılan noktaların eşit aralıklı olmak zorunda olmadığını fark etmiş ve en uygun noktaları bularak aynı sayıda nokta ile çok daha doğru sonuç elde edilebileceğini göstermiştir.
Bu sayede, aynı sayıda nokta (aynı işlem yükü) ile çok daha doğru sonuç elde edilir. Gauss kuadratürü, özellikle düzgün (smooth) fonksiyonların integrallerinde en başarılı yöntemlerden biridir.
Yamuk kuralı, bir eğrinin altındaki alanı bulmak için eşit aralıklarla çizgi çekmeye benzer. Gauss yöntemi ise, eğrinin nerede daha çok "büklüm" yaptığını hissedip en kritik noktalarda ölçüm yapar. Bu yüzden daha az ölçümle daha doğru sonuç alır.
Diyelim ki $\displaystyle \int_0^1 f(x) \, dx$ integralini hesaplamak istiyorsunuz ve sadece 2 nokta kullanabiliyorsunuz (çünkü her noktada fonksiyon değerlendirmesi pahalı olabilir).
Yamuk kuralı size şunu söyler: "Noktaları eşit aralıklarla yerleştirmek zorundasın. Aralık $[0,1]$ olduğu için noktalar $x = 0$ ve $x = 1$ olur. Başka seçeneğin yok."
Yani noktaları seçme özgürlüğünüz yoktur. Ne yaparsanız yapın, 2 nokta kullanıyorsanız, onlar $x=0$ ve $x=1$'dir.
Şimdi iki farklı fonksiyon düşünelim:
Gauss kuadratürü ise noktaları serbestçe seçer, en kritik yerlere koyar. Aynı 2 nokta ile hatayı yüzlerce kat azaltabilir.
Gauss kuadratürü, integrali şu formda yaklaşık olarak hesaplar:
Burada:
Standart aralık $[-1,1]$'dir. Sizin integraliniz $[a,b]$ aralığında ise, önce değişken değiştirerek $[-1,1]$'e dönüştürmelisiniz.
$n$ nokta kullanarak, $2n-1$ dereceye kadar tüm polinomların integralini tam olarak (hatasız) hesaplayabilir. Örneğin 2 nokta ile 3. derece polinomlar, 3 nokta ile 5. derece polinomlar tam sonuç verir. Yamuk kuralı sadece 1. derece polinomları tam hesaplar.
Noktalar ($x_i$): Legendre polinomlarının kökleridir. Legendre polinomları şöyle başlar:
Örnek: n=2 için
$P_2(x)=0$ denklemini çözelim: $\frac{3x^2-1}{2} = 0 \Rightarrow 3x^2=1 \Rightarrow x = \pm \frac{1}{\sqrt{3}} \approx \pm 0.5773502692$
İşte tablodaki noktalar buradan gelir.
Ağırlıklar ($w_i$): Ağırlıklar, bu noktalar seçildikten sonra $2n-1$ dereceye kadar tüm polinomların integralini tam olarak vermesi şartıyla hesaplanır. Yani:
Bu $2n$ tane denklem ($k=0$'dan $k=2n-1$'e kadar) $n$ tane $x_i$ ve $n$ tane $w_i$ bilinmeyenini çözmek için kullanılır. Sonuçlar önceden hesaplanmış tablolarda hazır bulunur. Sizin yapmanız gereken sadece tablodan okumak ve kullanmaktır.
| $n$ | Noktalar ($x_i$) | Ağırlıklar ($w_i$) | Tam entegre ettiği polinom derecesi |
|---|---|---|---|
| 1 | $0$ | $2$ | 1 |
| 2 | $\pm 0.5773502692$ | $1,\; 1$ | 3 |
| 3 | $0,\; \pm 0.7745966692$ | $0.8888888889,\; 0.5555555556$ | 5 |
| 4 | $\pm 0.3399810436,\; \pm 0.8611363116$ | $0.6521451549,\; 0.3478548451$ | 7 |
Bu tablolar, sayısal analiz kitaplarının eklerinde veya internette "Gauss–Legendre nodes and weights" araması ile bulunabilir.
Gauss kuadratürü standart olarak $[-1, 1]$ aralığında tanımlıdır. Yani tablolardaki $x_i$ noktaları ve $w_i$ ağırlıkları bu aralık içindir.
Eğer integraliniz $[a, b]$ gibi farklı bir aralıktaysa, değişken değiştirme yaparak bu aralığı $[-1, 1]$'e dönüştürmelisiniz.
Bu durumda integral şu hale gelir:
Ne yaptık? $x$ yerine $t$ cinsinden bir ifade koyduk. $t$, $[-1, 1]$ aralığında geziyor. Artık sağ taraftaki integrali standart Gauss kuadratürü ile hesaplayabiliriz.
| Artıları (+) | Eksileri (−) |
|---|---|
| Aynı sayıda nokta ile çok yüksek doğruluk | Standart aralık $[-1,1]$'dir, dönüşüm gerekir |
| Runge fenomeni yok (yüksek $n$ kullanılabilir) | Noktalar ve ağırlıklar için tablo gerekir |
| Düzgün fonksiyonlarda olağanüstü sonuçlar | Adaptif versiyonu karmaşıktır |
| Mühendislik ve fizikte standart yöntem | Fonksiyon pürüzlüyse avantaj azalır |
Gauss kuadratürü, noktaları akıllıca seçerek aynı işlem yüküyle çok daha doğru sonuç veren bir sayısal integral yöntemidir. $n=3$ veya $n=4$ ile çoğu mühendislik problemi yeterli hassasiyette çözülür. Tablolar hazır olduğu için kullanımı da pratiktir.
Yöntem, adını Carl Friedrich Gauss'tan alır ve sayısal analizin en önemli araçlarından biridir.